هوش مصنوعی به عنوان یک حوزه از علوم کامپیوتر روی ساخت
ماشین های هوشمندی تاکید دارد که شبیه به انسان کار کنند یا واکنش نشان دهند. هوش
مصنوعی و یادگیری ماشینی در حدی رشد کرده است که استفاده از آن در کاربردهای
متعارف هم توجیه اقتصادی پیدا کرده است و بنابراین تطابق روزمره با هوش مصنوعی به
عنوان یک محرک کلیدی در ورود کشورها به اقتصاد دیجیتال مطرح می باشد. اهمیت هوش
مصنوعی آنقدر زیاد است که کلاوس شواب به عنوان یکی از اولین نظریه پردازان اقتصاد
دیجیتال، هوش مصنوعی را به عنوان یکی از سه روند اصلی شکل دهنده اقتصاد دیجیتال در
کنار کاهش قیمت و فراگیر شدن دستگاه های موبایل و کاهش قیمت و کوچکتر شدن سنسورها
مطرح کرده است.
شرکت هواوی معتقد است که هوش مصنوعی می تواند ارزش اقتصاد
دیجیتال جهانی را از 12.9 میلیارد دلار سال 2018 به 23 میلیارد دلار در سال 2025 برساند.
بر اساس شاخص اتصالات جهانی (Global
Connectivity Index) منتشر شده
توسط هواوی، صنایع قدرتمند جهانی روز به روز در حال استفاده بیشتر از هوش مصنوعی
در سراسر بازار شامل اینترنت اشیا، مراکز داده و پردازش ابری می باشند. این حرکت
به سمت "اتصال هوشمند" می تواند منجر به ساخت مدل های تجاری جدید،
محصولات و خدمات جدید شود که در نهایت منجر به ایجاد موج جدیدی در رشد اقتصادی
گردد. از همین روی صنعت ICT در مرکز اقتصاد دیجیتال قرار گرفته است و همین اقتصاد دیجیتال به
عنوان یک شاخص عملکرد مهم برای این صنعت به شمار می رود.
برای بهره گیری هرچه بیشتر از حوزه هوش مصنوعی در تسریع
حرکت به سمت اقتصاد دیجیتال برخی موانع کوتاه مدت وجود دارند که مهمترین آن ها
فقدان نخبگان هوش مصنوعی است که این امر در ایران از شدت بیشتری برخوردار می باشد.
از همینرو به نظر می رسد که دولت ها نیاز به یک باز طراحی و بررسی مجدد روی سیستم
آموزشی نسل آینده داشته باشند که در آن نقش مشاغل سنتی از انسان به ربات ها در حال
انتقال باشد. همچنین طبیعی است در اقتصادی که ناشی از میلیاردها ارتباط آنلاین بین
افراد، کسب و کارها، دستگاه ها، داده ها و فرآیند ها خواهد بود ICT به عنوان ستون
فقرات نقش ویژه ای ایفا می کند و عدم توجه به این صنعت می تواند منجر به کندی حرکت
به سمت دیجیتالی شدن اقتصاد و عقب ماندگی اقتصادی گردد.
طبق مطالعه GCI، اقتصادهای پیشرفته ای که شاهد رشد و توسعه فناوری اطلاعات و
ارتباطات بوده اند از "اتصال هوشمند" برای باز کردن فرصت های جدید استفاده می کنند و اقتصادهای
در حال توسعه نیز در جستجوی راه هایی برای بهره برداری از فناوری جدید برای سرعت
بخشیدن به برنامه های رشد استراتژیک خود هستند که کشور ما ایران نیز به عنوان یک
کشور در حال توسعه احتیاج به توجه جدی به این حوزه دارد. البته ارضای شرایط مطرح
شده در پیوست فناوری نیازمند اقدامات عملی کلیه دستگاه های اجرایی است تا برنامه
خود را در راستای ارتقاء بازار محصولات دانش بنیان و توسعه فناوری حوزه خود ارائه
کنند. همچنین بهره برداری از ظرفیت ایجاد شده در کشور با توجه به نیروی انسانی
متخصص که پایه اقتصاد دانشبنیان هستند بسیار ضروری است.